Dinsdag was Conny weer genoeg opgeknapt om weer onder de mensen te komen. We gingen maar eens een tochtje maken naar de watervallen van Herisson. Na een half uurtje rijden kwamen we bij een grote parkeerplaats waar je 4 euro moest betalen om te mogen staan. Het was er beredruk. Ze hadden van de watervallen een grote toeristische attractie gemaakt. Niet ons ding, maar we gingen toch maar even kijken. Het bleek dat het maar een klein eindje was naar de eerste waterval. Er bleken er drie te zijn. Om de andere twee te bereiken moesten we nog best een eindje klimmen. We hadden natuurlijk alleen onze slippertjes aan, dus dat ging niet lukken. En trouwens, we vonden het er ook veel te druk.
Na een half uurtje hadden we het wel weer gezien en zijn we in de auto gestapt om de merenroute van de Jura verder af te rijden. Onderweg bleek dat er hoger nog twee gratis parkeerplaatsen waren waar je naar beneden kon om de andere watervallen te zien. Maar op slippertjes is dat nog steeds niet handig. Dus dat is voor een andere keer.
De merenroute voert, zoals het woord al zegt, langs de talloze meertjes die de Jura rijk is. Een hele mooie route. Veel meer is er eigenlijk niet over te vertellen. De plaatjes moeten maar voor zich spreken.
Het rondje eindigde in Champagnol. Daar hadden we al een paar keer boodschappen gedaan maar waren nog nooit het stadje in geweest. Hoewel het niet heel veel voorstelt viel het ons toch nog mee. Er was een grote VVV waar we eindelijk een aardig setje met wandelkaarten hebben gekocht. Maar wat heb je aan wandelkaarten zonder schoenen. Die van Conny waren bij de laatste wandeling helemaal kapot gegaan. De zool lag er helemaal af. Dus besloten we om nog eens te kijken bij Sport 2000. En daar heeft Conny de goede wandelschoenen gevonden. En omdat die van Jan Harko ook al ruim 10 jaar oud zijn en de zolen al bijna geen profiel meer hebben, heeft hij ook maar een paar nieuwe schoenen gekocht.
Vandaag zijn we de schoenen maar eens gaan inlopen op een korte wandeling die hier rondom het dorpje is uitgezet. Alles bij elkaar hebben de voetjes het 8 kilometer uitgehouden. Dus morgen zoeken we een mooie wandeling uit die iets langer is.
