Op zondag is het tijd voor een stevige wandeling rond het dorp Tursac. Het zullen uiteindelijk ruim 13 kilometer worden, de langste die we in jaren hebben geloppen. En daarvan ook nog eens de eerste 7 kilometer redelijk stevig bergje op. Voor Conny was het moeilijk om de omschakeling van bergop naar bergaf te maken, want een paar kilometer voor de eindstreep ging ze ongenadig onderuit met een elegante landing op de neus. Het resultaat: 2 blauwe knieën en een dikke blauwe neus. Auw! Maar gelukkig was ze nog wel in staat om Shashuka te maken, een heerlijk en pittig vegetarisch gerecht van vooral paprika, tomaat en ei (verzonnen door Ottolenghi).
Na een ‘dramatische’ zondag doen we het maandag maar even wat rustiger aan. We gaan vandaag maar even boodschappen doen in Sarlat-la-Caneda. Even een uurtje de stad in wandelen (meer is niet nodig want we zijn er al vaker geweest) en daarna naar de supermarkt. Lidie maakt vanavond nassi, dus we doen een verwoede poging om de ingrediënten daarvoor te verzamelen. Uiteindelijk lukt dat heel aardig en we hebben prima gegeten.
En wie kwamen we in de supermarkt tegen? Bernard en Suzanne. Suzanne is een collega van Conny en Bernard zat vorig jaar in hetzelfde revalidatieklasje als JH. Ze zouden eigenlijk naar de Morvan gaan, maar de camping daar was failliet. Dus waren ze maar doorgereden naar een dorpje zo’n 10 kilometer van ons vandaan. Zo zie je maar weer: het zit hier niet alleen vol met Nederlanders, maar ook nog eens Nederlanders die we kennen. Pfff. Dat is toch geen vakantie…