Na een frisse nacht, waarin we blij waren met onze warme slaapzak, werden we pas om 9.30 uur wakker. Na een frisse douche , een versgezet kopje thee met yoghurt en gezonde graantjes, konden we even bijkomen van het feest van Johan zijn verjaardag. Omdat we gisteren, vanwege alle feestvreugde, vergeten waren om onze dagelijkse hoeveelheid stokbroden te bestellen, gingen Lidie en Johan nog even snel naar de bakker. Ondertussen werd er verse koffie gezet door Conny. Tijdens het koffiezetten krijgen we weer bezoek van onze lieve campingpoes die natuurlijk weer door JH in alle mogelijke posities op de gevoelige plaat werd vastgelegd.
Vandaag gaan we maar weer een wandeling maken, kijken hoe dat gaat met de spierpijn en de blauwe neus van Conny. We gaan naar Saint-Leon-sur-Vézère om een tochtje maken genaamd: Boucle de Castel Merle. We moeten parkeren bij de camping en het startpunt is deze keer redeijk snel gevonden. De start van de wandeling is langs de rivier de Vezere en zorgt voor veel mooie fotomomenten, waardoor we niet echt opschieten. Na nog een keer het foute pad te hebben genomen zetten we er de pas maar even in, anders gaat het allemaal wel erg lang duren.
Wat eerst een redelijk makkelijke tocht leek, verandert al snel in een pittige klim en idem daling en na de 2e klim lassen we de gebruikelijke lunch in op stenen muurtje.
De laatste kilometers gaan snel bergafwaards, waardoor je tenen zo ongeveer voorin je schoenen komen te zitten.
Terug in het dorp kijken we even of hier een leuk restaurantje is om morgen onze afscheiddslunch te vieren, want helaas zit de vakantie er voor Lidie en Johan bijna weer op. Als we door het dorpje lopen meent Lidie zich te herinneren dat we hier eerder zijn geweest. Wij hebben die herkenning niet, maar terug op de camping zoekt JH het terug in een blog van voorgaande jaren en wat blijkt 5 jaar geleden zijn we hier inderdaad al eens geweest. Waarvoor weet niemand meer, maar Lidie had dus gelijk. En dan te bedenken dat JH en Conny er al voor de 3e keer waren. Oeps! Een koud drankje op een terrasje en als afsluiting een overheerlijk ijsje. In de plaatselijke buurtsuper aldaar doen we nog wat inkopen voor het avondeten: een salade met pasta en geitenkaas. Helaas voor Johan is er geen tijd meer voor zijn lievelingskostje, tajine.
Terug op de camping tijd voor het ritueel van Johan n.m. thee zetten. (met een stukje chcolade natuurlijk). Daarna tijd voor wijn en het avondeten. De afwas is dit keer snel gedaan. Nog een kopje koffie en het bijwerken van dit blog en dan is de dag weer voorbij.