Zondag hebben we rustig de tent ingepakt en zijn tegen 12 uur vertrokken naar St. Léger sous Beuvray. Het is maar 250 kilometer dus om 5 uur staat ons tentje al weer op zijn nieuwe plekje.
We slapen lekker en worden zaterdag op deze camping dit keer niet uit onze tent gebrand door de zon. Als we hebben ontbeten lopen we naar het dorp om bij de Vival een brood te kopen, want de bakker is vandaag gesloten.
Na de koffie en de lunch pakken we onze wandelschoenen en vertrekken naar Bibracte voor een wandeling. Bibracte is een oude Romeinse nederzetting en tijdens de wandeling moet er van alles te zien zijn dat met deze rijke historie te maken heeft. We starten vol goede moed en volgen de gele markeringen. Het verval is volgens het boekje niet groot, ongeveer 60 meter. Al direct na de start dalen we een heel groot stuk en we komen ook weinig, eigenlijk geen enkele, Romeinse resten tegen. Wat gek, dit klopt vast niet. Toch blijven we twijfelen omdat we denken dat we wel in de goede richting lopen. En per slot van rekening waren die Romeinen rare jongens.
Als we zo ongeveer in het dal zijn en in plaats van links ineens rechts moeten aanhouden weten we het zeker: dit is niet de juiste wandeling. We hebben al bijna 5 km gelopen en raken steeds verder van huis, we zijn echt verdwaald. Gelukkig heeft JH de wandelTomtom meegenomen en daarmee vindt hij weer de goede richting en lopen we weer naar de auto. Helaas moeten we alles wat we zijn afgedaald ook weer stijgen. En dat valt niet mee. Uiteindelijk komen we boven en hebben we in plaats van 60 meter verval meer dan 400 meter moeten overbruggen.
Bij de parkeerplaats is een restaurantje, dus we nemen koffie met een abrikozengebakje. Dat hebben we wel verdiend. We doen nog wat boodschappen bij de Vival voor het avondeten en knuffelen nog even met onze, lieve kleine campingpoes die morgen helaas met een paar campinggasten naar Nederland verhuist, omdat ze blijkbaar dakloos is. Iets wat wij echt niet geloven, omdat ze er goed verzorgd uitziet en ook gesocialiseerd is. We snappen er geen fluit van dat mensen zoiets doen en willen haar eigenlijk verstoppen tot deze mensen morgen weg zijn en deze poes in haar eigen omgeving laten opgroeien. Het beestje heeft nog de hele avond bij JH op schoot liggen slapen en liggen genieten van de zonsondergang. Het werd haar laatste in haar geboorteland. Het beestje wordt dinsdagochtend voor dag en dauw op brute wijze ontvoerd. Hieronder een foto-hommage voor een lief klein poesje.
