Naar de oost

Dit jaar gaan we eens een keer niet naar Frankrijk maar trekken we oostwaarts. Het doel is Tsjechië maar eerst halverwege in de buurt van Marburg in Duitsland een paar dagen uitrusten. Omdat dat maar 350 kilometer van huis is, hoeven we op zondag ook niet zo vroeg op. Als we om een uur of 9 vertrekken dan kunnen we het rustig aan doen en zijn we in de loop van de middag op de camping.

Rustig onderweg een broodje eten.

In Niedereisenhausen hebben we voor de eerste paar nachten een plekje gereserveerd op camping Hinterland bij Ellen en Henk van der Wal. Als we de parkeerplaats op rijden staan onze namen al op het welkomstbord. We struinen de camping af voor de beste plekjes en zetten de tent op. Een warm klusje want het zonnetje schijn volop. Nog wel…

De tenten staan. Het uitrusten kan beginnen

Op zaterdag begint de dag goed met forse plensbuien. Dus in de tent blijven en maar afwachten wat er gebeurt.

Als het wat droger wordt gaan we bij de supermarkt in de buurt even wat boodschapjes doen. En het weer begint zowaar op te knappen, dus het eerste ijsje mag ook worden genuttigd.

Conny is op de achtergrond nog in geanimeerd gesprek met Marcel van de Peugeot garage. Hij vindt het toch niet zo leuk dat zij een wat kritisch bericht op Facebook heeft gezet over hun service.

Nadat we de boodschappen terug naar de tent hebben gebracht is het weer goed genoeg om nog een klein uitstapje te maken. We gaan naar Dillenburg alwaar ons koningshuis zijn wortels heeft. Willem van Oranje is daar geboren lang voordat er een school in Woerden naar hem is vernoemd. Het is alleen jammer dat op maandag alles dicht is en we dus geen bezoek kunnen brengen aan de oude kapel waar de voorvaderen van Willem begraven liggen, of aan de kazematten of de Willemstoren. Deze laatste is in de 19e eeuw gebouwd ter herinnering aan Willem van Oranje, op de plaats van het oude stadskasteel.

De Willemstoren in Dillenburg
Willem met zijn trouwe viervoeter
Willem met zijn trouwe groupies
En natuurlijk de onvermijdelijke grenspaal
Vanaf de kasteelheuvel zicht op Dillenburg

Uitgehongerd komen we aan het eind van de middag weer terug op de camping en wordt het tijd om een potje te koken. Het wordt de ‘spontane pasta’ van Conny, die niet meer zo spontaan is omdat ze er inmiddels een vast recept van heeft gemaakt (klik hier).

Ondanks de slechte weersvoorspellingen viel deze dag nog best mee. Morgen lijkt het beter te worden. Dan is het tijd voor de eerste wandeling.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.