Het is inmiddels al weer een weekje geleden dat wij voor het laatst iets van ons hebben laten horen op dit blog. Er is tussen donderdag 20/7 en maandag 24/7 dan ook niet zo veel gebeurd. Op donderdagmiddag was ons min of meer verzekerd dat de buizen er op vrijdagmiddag zouden zijn. Als de status van de zending bij DHL op vrijdagochtend nog steeds niet is veranderd gaat Conny maar weer eens bellen met Frans de Witte. Die belooft om weer met Outwell in Denemarken te bellen om te vragen wat de stand van zaken is. Als De Witte nog aan het begin van de middag nog steeds niet heeft teruggebeld, klimt Conny weer in de telefoon. Na een half uurtje krijgen we een telefoontje terug dat de buizen op vrijdagmiddag tussen half 3 en half 4 worden bezorgd. Wie schetst onze verbazing dat om 3 uur van DHL het bericht komt dat ze het pakketje net in Denemarken hebben opgehaald. Bellen dus maar weer.
Nu weet Frans de Witte het ook niet meer. Dus JH besluit maar eens zelf naar Denemarken te bellen. Maar daar is het weekend al begonnen en neemt niemand meer de telefoon op. Eén ding is zeker: we hebben de hele dag voor niets bij de tent zitten wachten en hebben ook geen uitsluitsel over de exacte leveringsdatum. ’s Avonds steken we uiteindelijk de barbecue maar aan voor zelf gemaakte Griekse spiesjes en bifteki (met een Griekse salade, tzatziki en tomatenrijst).
In de nacht van vrijdag op zaterdag en in de loop van zaterdag gaat het ineens snel. Het pakje is van Denemarken naar Duitsland gebracht en reist vervolgens door naar het sorteercentrum in Praag. Daar komt het aan het begin van de zaterdagmiddag aan. En dan gebeurt er ineens niets meer. Dus we blijven niet langer wachten en besluiten een bezoekje te brengen aan de ruïne van Trosky.
Als we terug lopen naar de auto heeft Conny even de aandacht er niet bij en gaat (bijna traditie) onderuit en beschadigt daarbij weer knieën en armen.
’s Avonds gaat we eten bij hotel Pariz. Het eten is niet echt lekker maar wel spotgoedkoop met 13 euro per persoon met alles erop en eraan. Als we terug lopen naar de auto zitten er twee musici te spelen bij de toren. Als toetje gaan we even zitten luisteren.
We gaan er maar van uit dat het pakje op zondag niet komt en dat we dus ook dan weer iets kunnen gaan doen. Maar op zondagochtend lijkt het mooie weer van de afgelopen 2 dagen weer op en regent het. Desalniettemin besluiten er toch op uit te trekken op kastelentocht. In de middag knapt het weer aardig op en wordt het toch nog een leuk tochtje.
Op maandag begint het wachten weer. We zien op de site van DHL dat het pakketje bij een koerier in de auto zit. Het lijkt er dus op dat we onze buizen vandaag zullen krijgen. En dat klopt. Aan het eind van de ochtend loopt ineens een man in geel-rood tenue de camping op. Overduidelijk een koerier van DHL. En hij heeft voor twee tenten buizen bij zich.
We beginnen direct met het vervangen van de buizen in de tent van Conny en JH. Daarbij werd al snel duidelijk dat de andere drie buizen ook in een erbarmelijke staat verkeerden en dat er dus weinig nodig was om ook die te laten klappen. Na een paar uurtjes doorwerken staat de tent weer helemaal strak.
