Zaterdag is onze laatste dag in de Morvan. We starten met ons gebruikelijke ontbijt en een kopje koffie. Josien van de camping is ondertussen met een brander het onkruid tussen de tegels aan het wegbranden. niet zo handig om dat in de berm ook te doen, want er ontstaat ineens een bermbrandje. Iedereen in rep en roer en meteen rennende kampeerders met emmers water. Gelukkig is het weer snel onder controle.
We vertrekken naar Anost met een lekker zonnetje en tijdens de wandeling komen we heel veel lekkere grote bramen tegen en we plukken een zakje vol voor het ontbijt.
Na de wandeling eten we onze lunch in een mooi aangelegd park achter het postkantoor van Anost.
Daarna nog een paar boodschapjes voor een lekker pannetje soep.Tijdens de afwas ziet JH ineens een lama over de weg lopen. Omdat we een lekker wijntje hebben gedronken denkt iedereen dat het een grapje is, maar later zijn er ineens 5 die blijkbaar uit een weitje zijn ontsnapt. De kinderen uit het dorp jagen ze al schreeuwend terug de wei in.
Zondagochtend om 8.00 uur beginnen we met inpakken en nadat we alles met de kruiwagen naar beneden hebben gebracht en in de auto hebben gedaan worden we uitgezwaaid door Ton en Josien. We moeten 215 km rijden en gaan binnendoor. Onderweg lunchen we op een parkeerplaats en rond 15.00 uur komen we aan op Maison Voilà in de Berry. Op de website zag het er allemaal fantastisch uit, maar het valt, zeg maar, nogal tegen in de praktijk. Maar gelukkig vinden we na de rondleiding over de camping Jeany en Jolanda onder een boom in een ligstoel. De plek waar we willen staan is pas vanaf 16.00 uur beschikbaar, maar we krijgen een heerlijk koud biertje om de tijd te doden.
We zetten de tent op en krijgen tussendoor heerlijke hapjes aangereikt.
Als de tent staat gaan we even afkoelen in het zwembad.
Jolanda en Jeany zorgen voor het avondeten, wat weer heerlijk smaakt. We kunnen nog een poos lekker buiten zitten. De nacht is klam en warm.
Maandagochtend halen we het bestelde stokbrood en de croissants op bij de receptie en gaan ontbijten. Na een hap van de croissant gaan deze per omgaande post retour naar de receptie: ze zijn plat, klef en hard. Echt belachelijk voor een camping waarvoor je de hoofdprijs moet betalen. We zoeken zelf wel een bakker.
Na de koffie vertrekken we naar Chateauxroux, want Jeany en Jolanda moeten naar de Decathlon voor een regenjas en Jan Harko wordt er ook altijd heeeel blij van. We komen naar buiten met regenjassen, sokken en voor JH een waterzak voor in zijn rugzak.
In het dorp gaan we naar de VVV voor wat informatie en wandelen wat door de stad. Daar wordt je niet echt vrolijk van, maar bij toeval stuiten we op een heel leuk park en daar wandelen we rond.
Daarna lunchen we op een bankje. De boodschappen bij de Intermache, Conny kookt deze avond Italiaans. We genieten van een superlekkere pastis voordat we gaan eten.
We willen dinsdag gaan wandelen en Jeany en Jan Harko zoeken een leuke route in het nationale park de la Brenne.
We staan dinsdagmorgen om 8.00 uur op, om half 10 vertrekken we richting de bakker voor een echt lekkere croissant en rijden naar het park. het startpunt is snel gevonden en we drinken een kopje koffie op een bankje bij kerk. Terwijl JH het beginpunt opzoekt krijgen wij vreselijk de slappe lach. Zelfs zo erg dat de meneer die in het huis naast de kerk woont er iets van zegt…
De wandeling, van ongeveer 8 km, is erg leuk en afwisselend. Het eerste deel loopt over het tracé van een oude spoorlijn.
Daarna doorkruisen we het boerenland.
En dan opeens alleen nog rugzakken midden op het pad. De dames moesten even plassen in het aangrenzende weitje.
Onderweg een déjeuner sur l’herbe.
En weer verder richting Chitray.
Na de wandeling moeten we weer naar de Decathlon, want Jolanda mag na lang zeuren ook een waterzak. En Jeany, die de sokken van JH heeft ingelopen tijdens de wandeling, wil nieuwe sokken. De waterzak pakken we in alsof het een groot cadeau is en Jolanda mag hem op de camping open maken. Ze is zo blij verrast.
Bij terugkomst op de camping drinken we thee en bier en gaan die avond heerlijk eten in La Châtre bij ‘A la table de Maxime’.
Ondanks dat dit een hele bijzondere camping is hebben we het ontzettend gezellig met elkaar en dat maakt alles goed!