Het was hier in Stockholm vandaag stralend weer. Strak blauwe lucht en een zonnetje. Maar daarvan hebben we niet of nauwelijks kunnen genieten. We zijn vanochtend om half negen begonnen in het mooie oude stadhuis van Stockholm (staat op alle toeristenplaatjes). Het gebouw is alleen zo zwaar beveiligd dat je zonder pasjes of begeleiding nergens kunt komen. Dus in een pauze even naar buiten lopen is er niet bij, want dan is de kans groot dat je niet meer binnen komt. Dus dat was de hele dag binnen zitten met de felle zon op de ramen. De temperatuur liep hoog op en iedereen was blij dat het tegen 6 uur was afgelopen en we even een wandelingetje naar hotel of station konden maken.
En eigenlijk was de vergadering vandaag helemaal niet zo interessant. Vaak veel te technisch naar mijn smaak. Maar dat werd ruimschoots goed gemaakt door een gast van de Europese Commissie die de laatste nieuwtjes kwam brengen over de evaluatie van de END-richtlijn en CNOSSOS (geharmoniseerde rekenmethode voor het maken van geluidskaarten). Dat heeft namelijk direct effect op mijn eigen werk.
Na de vergadering even snel terug naar het hotel. Wat opfrissen en omkleden en dan naar het diner. En dat was op hoog niveau op de 11e etage van een gebouw dat over het water uit kijkt. Het voorgerecht was een soort krabtartaar met gerookte mayonaise (hoe verzin je het) en een heel dun en krokant gefrituurd stukje roggebrood (althans daar smaakte het naar). Heel lekker. Als hoofdgerecht aten de vleeseters Bambi (ofwel een lekker stukje ree) met bacon-aardappelkroketjes. En het toetje was niet te versmaden. En natuurlijk is zoals altijd het diner de gelegenheid om eens even één op één of in kleine groepjes met elkaar te praten. Daar worden eigenlijk de echte zaken gedaan.
Tegen een uur of 11 waren we klaar met eten. Reinier wilde nog ergens wat gaan drinken. Maar ik had het wel gehad voor vandaag. Morgen dan maar. Omdat Michelle in een hotel vlak bij mij in de buurt zit zijn we samen met de metro terug gegaan. Je kan zo’n kind zo laat op de avond natuurlijk niet alleen door die tochtige gangen laten zwerven.
En nu naar bed.