Vandaag was de dag van de grote Murcia show. We hadden gisteren al een voorgevoel dat er iets op handen was toen Maria aankondigde dat er al iets over onze komst in de krant had gestaan en dat de burgemeester morgen even langs zou komen. En inderdaad, in de loop van de ochtend kwam hij even binnen lopen. Na handjes te hebben geschud vloog de deur open en stonden er ineens een paar cameraploegen en een batterij fotografen in de zaal. De burgemeester hield een korte speech en wij werden van alle kanten gefilmd en gefotografeerd. De canera’s waren ook zeer geïnteresseerd in de schermen van onze laptops. Dus stropdasje recht en mooi zitten.
Na het toespraakje vertrok het gezelschap naar de gang samen met voorzitter Sandy en Michael (de nieuwe Eva) van het Eurocitieskantoor waar nog eens zeven radiomicrofoons stonden te wachten en interviews moesten worden gegeven. Ben benieuwd wat er morgen allemaal in de krant staat. De tv-beelden van TVE zijn hier te zien (vanaf ongeveer de 6e minuut): http://www.rtve.es/alacarta/videos/noticias-murcia/noticias-murcia-10-03-2011/1041780/. En hier nog wat beelden van een lokaal station (vanaf ongeveer de 21e minuut): http://www.7rm.es/servlet/rtrm.servlets.ServletLink2?METHOD=LSTBOLETINES&sit=c,6&d=10&m=3&a=2011&mId=6369&autostart=TV
Tegen een uur of 1 zijn we verhuisd naar een restaurant voor de lunch. Veel te vroeg voor spaanse begrippen. En voor de meesten van ons veel te copieus: een volledige warme maaltijd met alles erop en eraan en een lekker wijntje. Tegen 3 uur terug voor de vergadering. Opnieuw veel te vroeg voor de spanjaarden. Maar te laat voor ons noordeuropeanen: we waren helemaal ingekakt. Zelfs de Antwerpse collega’s, terwijl zij toch wel wat gewend zijn.
Met moeite hebben we de agenda afgewerkt en om half zes allemaal ons weegs gegaan om vanavond om half negen weer te verzamelen voor het avondeten. Toen bleek dat de meesten van ons even siësta hadden gehouden en lekker een uiltje hebben geknapt (ik ook).
Het diner was in een prima restaurant met een zeer trotse chef die het niet op prijs stelt als je je bordje niet leeg eet. En dat was nou precies het probleem. In eerste instantie kwamen er achter elkaar 5, 6 schotels met lekkernijen op tafel. Dus wij dachten eigenlijk weer aan een soort tapasmaaltijd. Maar dat was een vergissing. Tegen de tijd dat iedereen al uitkeek naar de koffie werd tot onze schrik ineens het hoofdgerecht aangekondigd. Met heel wat moeite hebben we daar nog een paar happen van genomen om de kok niet te beledigen (en het was een heerlijk gegrilde kabbeljauwfilet). Maar we waren wel aan het eind van ons latijn toen bleek dat er ook nog een toetje was. Een soort spaanse tiramisu die door een aantal resoluut werd geweigerd onder dreiging van exploderen. Even na 11 uur, veel te vroeg voor de spanjaarden, waren we klaar met eten. Iedereen zat zo vol dat ze alleen maar snel naar het hotel en naar bed wilden. Dus niet even lekker nazitten. En dat is misschien maar beter ook.
En dan nu slapen. Benieuwd wat voor verrassingen ons morgen nog te wachten staan. En hopelijk wat plaatjes om die saaie lappen tekst wat op te fleuren. Momenten voor foto’s waren er vandaag nauwelijks ondanks de vele fotomomenten.