Op maandagochtend zijn we na een hete nacht vol onweer en regen uit het hotel in Nyons uitgecheckt. Op zoek naar een camping. De eerste twee vonden we niks. Uiteindelijk zijn we zo’n 15 kilometer verderop beland in Sainte Jalle. Een heel leuk dorpje met een oud kasteeltje en een camping municipal. Daar hebben we nog twee plekjes gevonden en dat voor zo’n 15 euro per nacht. Niet duur dus.
We hebben eerst de auto geparkeerd op de plekken en zijn toen het dorpje ingelopen om een lekkere galette en crêpes te eten. Vervolgens de tent opgezet en nog wat boodschapjes gedaan in het dorp voor het avondeten. Omdat we hier wat hoger zitten, koelt het sneller af. Dus op tijd naar bed.
Dinsdag hebben we eerst maar eens uitgeslapen. Dat kon nu eindelijk eens want het grootste deel van de ochtend staan de tenten in de schaduw. Daarna even lekker lezen bij de tent en een taartje bij de koffie voor de verjaardag van Johan. In de middag hebben we even gekeken in Nyons. Een leuk stadje waar we later in de week nog even verder gaan kijken. Maar nu hadden we geen tijd want we moesten de grote boodschappen doen. Helemaal naar Valreas (hoewel we er later achter kwamen dat er ook in Nyons een forse supermarkt te vinden is; dus 30 kilometer voor niks gereden). Maar ja, dan waren we ook dat kraampje langs de weg niet tegengekomen waar ze hele lekkere abrikoosjes hadden.
Toen we terug kwamen op de camping bleek dat er ’s avonds muziek was op een grasveld een eindje verderop. Daar even gekeken maar stelde niet zoveel voor. Dus maar weer terug naar de camping, nog even lezen en weer naar bed.
Vandaag (woensdag) werd al snel duidelijk dat het een hete dag zou worden. Net nu we een wandeling hadden gepland van ruim 8 kilometer. Maar goed, het moest er toch maar van komen. In het begin ging het al fout want we moesten het water over, over een groene metalen brug die grijs bleek te zijn. Maar goed, de fout was snel hersteld en het leek verder van een leien dakje te gaan. Alleen was het heel wat kilometertjes klimmen onder de brandende zon met nauwelijks schaduw. Jan Harko en Lidie werden behoorlijk bevangen door de warmte en hadden heel wat moeite om boven te komen.
Eenmaal boven hebben we een hapje gegeten en gingen we op pad voor de afdaling. Ook die leek voorspoedig te gaan totdat we ontdekten dat we eigenlijk geen idee meer hadden waar we precies waren. We hadden geen enkel orientatiepunt en op de kaart vonden we ook geen aanknopingspunten voor onze lokatie. Kortom: verdwaald en bijna geen water meer. Wat te doen?
Uiteindelijk hebben we maar het pad gekozen dat ons het meest logisch leek. Na weer een behoorlijk stuk lopen kwamen we bij een kapelletje. Daar opnieuw geprobeerd om een orientatiepunt te vinden. Toen kreeg Jan Harko ineens het lumineuze idee om de internetverbinding van de telefoon maar te activeren. Dan zouden we onze lokatie met Google Maps kunnen bepalen, evenals de afstand terug naar de camping. Het kost een paar centen maar het liep inmiddels al tegen 4 uur (we waren om half 12 vertrokken) dus dat moesten we er maar voor over hebben.
Toen de internetverbinding tot stand was gekomen bleek dat we inderdaad behoorlijk van het pad waren. Maar gelukkig was de camping maar een kleine 5 kilometer van de plek waar we stonden. Dus nog een uurtje lopen maar dan wel over een drukke, bochtige weg in de brandende zon en zonder water. Met trekken en duwen hebben we het gehaald en waren we om half 6 terug op de camping. Eerst de schoenen uit, een paar liter water drinken en daarna afkoelen in het zwembad.
Nu zitten we in het dorpje op een terras te eten. Het is nog lekker warm maar de wijn komt hard aan. Maar we vinden dat we het vandaag wel verdiend hebben (in plaats van de geplande 8 kilometer hebben zeker het dubbele gelopen) en slapen straks vast als roosjes.
