{"id":2697,"date":"2018-07-22T22:21:43","date_gmt":"2018-07-22T20:21:43","guid":{"rendered":"http:\/\/www.scribblers.nl\/?p=2697"},"modified":"2018-07-23T10:56:50","modified_gmt":"2018-07-23T08:56:50","slug":"van-een-gevallen-parachutist-naar-het-rustigste-strand-van-frankrijk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.scribblers.nl\/?p=2697","title":{"rendered":"Van een gevallen parachutist naar het rustigste strand van Frankrijk."},"content":{"rendered":"

Vandaag is het een zonnige zondagmorgen en de halve camping staat om 8.30 uur al te trappelen in de rij voor de bakkersjongen. Omdat het vandaag lastig is om een bakker te vinden die open is sluit Conny aan in de rij voor een stokbrood en (hopen we) onze eerste croissants van deze vakantie. We hebben geluk vandaag en maken 2 van de laatste 3 buit. Na het ontbijt in het ochtendzonnetje eten we de croissants op bij een warm en geurend kopje campingkoffie.<\/p>\n

Daarna doen we even een wasprogramma op de hand en als die lekker hangt te wapperen in de wind, pakken onze rugzakken in vertrekken richting Ste.-M\u00e8re-Eglise. Daar zijn we gisteren niet meer aan toe gekomen op onze reis langs de invasiestranden en dus gaan we daar nu rechtstreeks naar toe. Het is ongeveer 60 km vanaf de camping en bij aankomst vinden we een prima parkeerplek. We kopen voor 2 euro een parkeerkaarten waarop je 23 uur mag blijven staan. Blijf je daar 24 uur staan moet je ineens 35 euro betalen. Kortom je mag er niet overnachten. Maar dat waren we allemaal ook niet van plan. We lopen rustig richting de kerk. Daar wandelen we eerst een beetje rond en lezen op de borden weer allerlei verhalen over wat er in dit stadje allemaal is gebeurd. Daarna nemen we kijkje in de kerk en natuurlijk maken we ons klaar voor het hoogtepunt van deze dag: soldaat John Steele die tijdens zijn sprong niet op de grond landde maar met zijn parachute aan de kerktoren bleef hangen.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"
Rechts de echte John Steele, overleden in 1969.<\/figcaption><\/figure>\n

We maken er paar foto`s van en vinden het dan wel genoeg.<\/p>\n

We lopen terug naar de auto en Conny heeft op de kaart een leuk, klein strandje gezien. We besluiten te kijken of we een beetje dichtbij het water kunnen parkeren om te lunchen. Dat lukt! Het is een prachtig, rustig strand met bij de ingang allerlei bankjes en picknicktafels waar we onze lunch eten.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Daarna doen we onze waterschoenen aan en besluiten een stukje langs het strand te wandelen met de voetjes in de zee. Het zeewater is heerlijk warm en dat hadden we niet verwacht.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n