Toen we vanochtend wakker werden regende het. Wel knus in de tent met dat getik op het doek. Maar een slecht begin van Johans verjaardag. Het dagje kanovaren zat er vandaag niet in. Wel lekker lezen bij de tent en een lekker taartje bij de koffie. De lunch was nog even een vraagteken. Misschien canard à l’orange? Nee, de eend loopt met een grote boog om de barbeque heen.
Dan iets eiwitrijkers? Niet doorheen te komen dat schild.
Dus uiteindelijk werd het een lekkere salade met noten en Morbier als lunch. En natuurlijk een wijntje.
In de middag knapte het weer wat op. Dus besloten we op bedevaart te gaan naar de chapelle de Notre Dame de Fontpeyrine (15e eeuw) waar zich de geneeskrachtige fontein bevindt waar de uitbaatster van het restaurant in Bergerac het gisteren over had. Het was ongeveer twee kilometer lopen van de camping. Toch nog een hele tippel als het bergop gaat. Maar dat zijn we wel gewend. In ieder geval een mooi uitzicht op Tursac en het kasteel.
Eerst even rond kijken in het kapelletje en dan allemaal even een slokje uit de fontein (eigenlijk een klein pijpje dat uit de grond komt en waar een miezerig straaltje water uit komt). Conny sprenkelt voor de zekerheid nog wat extra druppels water op haar aangedane neus.
Verkwikt liepen we daarna terug naar de camping. Dat ging een stuk makkelijker dan de heenweg. Kwam dat nu door het water of doordat we nu bergaf liepen? We laten het antwoord op die vraag maar even voor wat het is.
Op de camping even snel omkleden en door naar het restaurant waar Johan ons allemaal voor zijn verjaardag heeft getrakteerd op lekkere crêpes en toetjes na. Nog even een afzakkertje in de tent (het is vanavond voor het eerst te fris om buiten te zitten) en dan naar bed.
Nou ik heb het zelf even opgezocht maar inderdaad het is een vrouwtje!
Was dat nou echt een vliegend hert?