Vanmorgen werden we om half 9 wakker getoeterd door de bakker. Conny snelde de tent uit en kwam terug met een baguette en een pain au chocolat. De croissants waren al op hoewel ze pas nummer 6 in de rij was. Maar ja, als je mensen hebt die 8 croissants nemen.
Gisteren hebben we een wandelboekje van de regio gekocht. Het wordt vandaag niet te warm en dus beginnen we met de eerste wandeling. Vertrekpunt is het haventje van Grandcamp-Maisy. Deze haven is vooral bekend van de Coquilles Saint-Jacques, de enige van Frankrijk die een Label Rouge hebben.
We parkeren de auto bij de haven en lopen eromheen om het startpunt te zoeken. Vervolgens moeten we weer helemaal terug omdat we ongemerkt al bij punt 2 van de wandeling zijn aangekomen. Het eerste deel gaat om het stadje heen en later lopen we op een pad door het moeras.
Dan gaat het dan mis! Conny heeft een tijdje voor de vakantie lage wandelschoenen gekocht omdat de hoge teveel problemen geven met de achillespees. Ze heeft de schoenen keurig ingelopen en dan verwacht je toch geen problemen zou je zeggen. Helaas kun je met lage schoenen dus heel goed je enkel verstuiken en dat is wat er gebeurt helaas! Met een pijnlijke enkel kun je moeilijk op een pad blijven wachten tot het weer over is, dus voorzichtig lopen we laatste 3 km verder. Halverwege eten we onze lunch en het laatste deel van de wandeling gaat langs de kust en dat is erg mooi.
Aangekomen bij de auto hebben we 12 km gelopen en mag de schoen uit en binnen no time zit er een enorm ei op de rechterenkel. Terug op de camping koelen in een emmer koud water en omhoog met het pootje.
Het lukt ons om nog een lekkere maaltijd op tafel te krijgen; paddestoelenrisotto met daarbij natuurlijk een bijpassend wijntje (pinot gris uit de Elzas).
Het is een kille avond, dus lang buiten zitten gaat het niet worden. We gaan lekker in de tent zitten om de blog te schrijven. Met een ingepakte voet straks proberen te slapen. En morgenochtend zeker geen run op de croissants.
Balen hoor die enkel, gaat het nu beter?