Verplichte rust en een bezoek aan de invasiestranden

Vanwege de gekneusde enkel die behoorlijk pijnlijk, dik en vooral blauw was, moesten we een paar dagen verplicht uitrusten. En dat was vervelend, maar ook wel weer goed.

Woensdagnacht was geen feestje; het was hartstikke koud en slapen ging niet vanwege de pijn. Die ochtend hebben we rustig gelezen en later zijn we naar Bayeux gegaan voor wat boodschapjes. We vonden dat we best een lekker flesje Pastis mochten kopen en aan het eind van de middag hebben we er heerlijk van genoten.

Donderdag zijn we naar de sportwinkel gegaan voor een paar wandelstokken en een elastische sok voor de enkel, daardoor lukte het beter om wat voort te bewegen. Tussendoor zoveel mogelijk met het pootje omhoog. En dat valt niet mee.

We hebben tussen de middag in Bayeux heerlijk gegeten. JH zijn eerste bavette sinds 2 jaar. Conny een filet de Julienne (dat klinkt toch een stuk mooier dan zeebaarsfilet).

Na het eten hebben we de kathedraal bezocht. Terwijl Conny op een kerkbank zat te wachten heeft Jan Harko de kerk bekeken en mooie foto`s gemaakt.

Vrijdagnacht begint het te regenen en dat blijft zo tot een uur of 13.00. We gaan weer even wat boodschappen halen en ook een nieuwe zaklantaarn. We hadden een hele mooie, maar die is laatst tijdens het opnemen van de watermeter in de kruipruimte gevallen en daar konden we ook niet meer bij. Gelukkig zijn er nog genoeg te koop. Jan Harko koopt nog wat lekkere wijntjes en hammetjes van het Ibericovarkentje. Dat smullen we terug op de camping lekker op. Het voetje wordt wat minder dik en pijnlijk, dus we lopen een kleintje rondje. Morgen gaan we er weer op uit.

Zaterdag wordt een dagje D-Day. Als we opstaan is het nog fris en bewolkt. We vertrekken om half 11 richting Bayeux voor een bezoek aan het Memorialmuseum. Daarna willen we een toer maken met de auto langs de invasiestranden.We gaan eerst naar Arromanche. Daar staan nog resten van de pontons in het water die de Amerikanen hebben gebruikt om een kunstmatige haven aan te leggen voor de aanvoer van materialen. Bij laag water kun je er heen lopen.

Dan eerst een ijsje: menthe-chocolat.

Daarna gaan we naar de militaire begraafplaats bij Omahabeach. In een prachtig aangelegd park maken de rijen witten kruizen grote indruk. Jan Harko loopt het hele park door en Conny bekijkt de rest vanaf een bankje in het zonnetje.

Ze liggen trouwens wel op één van de mooiste plekjes van Frankrijk. Met uitzicht op zee.

Tot slot rijden we nog naar Pointe du Hoc. Op dit uitkijkpunt zijn de geallieerden met touwen naar boven geklommen om de aanval op de Duitsers te openen en een begin te maken met de bevrijding. Overal staan foto`s en verhalen van jonge soldaten die tijdens deze actie zijn omgekomen. Soms nog maar net 17 jaar oud. Het maakt grote indruk op ons.

Eigenlijk willen we nog door naar Sainte-Mere Eglise, maar daar hebben we geen tijd meer voor. Misschien dat we dat morgen nog gaan bekijken. Voor nu terug naar Bayeux voor een lekkere galette met camembert.

En als je dan terug naar de auto loopt zie je iemand omhoog kijken. En die ziet dit:

De dag zit erop. Tijd om te douchen en om het blog bij te werken.