De nacht voordat we gaan inpakken regent het een poosje, maar als de wekker om 7.00 uur gaat is het droog en de tent gelukkig ook. Het waait stevig, windkracht 6, en na het ontbijt gaan we de auto inpakken. Intussen ziet Jan Harko op de buienradar dat het om 9.00 uur gaat regenen. Dat zou jammer zijn, maar omdat buienradar er ook heel vaak naast zit, denken we dat het wel mee zal vallen. Maar dit keer valt het niet mee, klokslag 9.00 uur begint het te regenen. Gelukkig staan de meeste spullen al in de auto maar de tent staat nog fier overeind en wordt met de minuut natter en dus zwaarder. Omdat het geen zin heeft om te wachten laten we de buizen leeglopen loopt het water zo de natte tent in en vormen zich al gauw plasjes water. We vouwen hem snel op en krijgen hem bijna niet in de zak en de auto. Loodzwaar!
Om 10.00 zijn we kletsnat, maar alles is klaar voor vertrek. Gustav, de campingbaas, zwaait ons uit en we gaan op weg om de 500 km te overbruggen. Zoals vaker is gebeurd verandert de TomTom op het weggetje vanaf de camping het aantal kilometers ineens. Dat is niet zo erg als je maar 30 kilometer denkt te moeten en er 10 bijkomen. Nu was het minder grappig, omdat er opeens 200 kilometer bijkomen en we ineens 700 kilometer voor de boeg hebben. Dat is even schrikken, maar niks aan te doen, we moeten om 19.30 uur op de nieuwe camping aan het diner zitten. Dus: gas op die lolly zoals Jan Harko altijd zegt.
Het is niet zoals het hoort, maar met slechts 1 kwartiertje pauze en af en toe een wissel van plek, rijden we om 18.00 uur het kleine, hobbelige weggetje op naar Hermitage Rochas Couchard. We worden welkom geheten door Gerrit en Ieneke. We kunnen met de auto niet op de kampeerplaats komen, dat kan hier nergens en moeten dus eerst alle spullen uit de auto in een kar laden, die vervolgens door Gerrit met de trekker naar beneden wordt gereden. Heel charmant, maar nu ff niet!
De plek die voor ons is is prachtig en supergroot. Er kunnen nog zo 4 tenten bij. Je staat hier heel ver van elkaar en men houdt van rust. We hebben een fantastisch uitzicht.
Snel proberen we de kletsnatte en dus onwillige tent op te zetten en als hij staat is het een groot en nat waterballet. We dweilen hier en daar en zetten alles wat open kan wagenwijd open en hopen dat we in de loop van de avond erin kunnen slapen. Het is al (te snel) tijd voor het diner. Op deze camping huur je in de zomermaanden een kampeerplaats met 3 x een diner van Gerrit, die in een vorig leven chefkok is geweest. Dat is echt wat voor ons! We trekken snel een droog en schoon shirt aan, wassen de handjes en snellen ons naar boven. Daar zit iedereen in een open schuur aan de tafels.
We maken kennis met onze tafelgenoten en krijgen een lekkere pastis en koude witte wijn. Daarbij heerlijk koel water uit de bron, die de camping rijk is en waaruit je gewoon kunt drinken. Het eten is geweldig en ziet er super mooi uit! Het is gezellig met elkaar en al gauw komen we er achter dat 2 tafelgenoten uit Woerden komen, zelfs uit onze wijk. En ja, hoor, mevrouw zit in het onderwijs. Hoe bizar is dit: een camping met maar 8 plekken en een paar huisjes en dan dit.
Na de koffie verontschuldigen wij ons om ervoor te zorgen dat de tent enigszins beslaapbaar is. Gelukkig is hij redelijk opgedroogd. Na de slaaptent nog even gedweild te hebben pompen we luchtbedden op en slepen de rest van de spullen naar binnen. Morgen zien we wel weer verder. We gaan even heerlijk douchen en kruipen ons bed in, met op de achtergrond het geluid van de krekels.
De volgende morgen is het heerlijk droog en warm weer. We ontbijten lekker in het zonnetje en ruimen de rest van de spullen op. We gaan maar eens een was draaien. ( Gooien wit, bont en donker voor deze keer bij elkaar). Na de lunch gaan we op zoek naar een supermarkt en doen boodschappen voor 2 dagen. Terug op de camping zoeken we de schaduw op en gaan in de wandelboekjes op zoek naar een leuke wandeling voor morgen. Vandaag even uitrusten.
Op de camping is een klein natuurbad en bij de bron een dompelbad met daarin (lees ijskoud) water uit diezelfde bron. Conny wil wel even een baantje zwemmen in het natuurbad. Maar dat ziet er niet al te fris uit, dus dat gaan we niet doen. Dan op zoek naar de bron.
Een eindje over een smal paadje komt er eerste een klein stroompje uit de rotsen. We vullen onze waterfles voor later. Het dompelbad ziet er beter uit. Er zitten wel een paar kikkers in (brrrr) vertelt een andere campinggast. Conny is stoer en gaat erin staan en na een tijdje helemaal door.
Dit is echt heel koud, maar ook super lekker. En vanuit het dompelbad ook weer een mooi uitzicht.
Nog even opwarmen in een ligstoel en dan terug naar de tent.
We eten een lekker worstje van de grill met een salade en gegrilde courgette en paprika.Heerlijk met dit warme weer. Na de afwas een douche en dan wordt het al weer donker en dus tijd voor de blog.
Gelukkig toch droog kunnen slapen! En stoer hoor in dat koude water
Het is een heel lang.verhaal maar wel erg leuk.Fijn om te lezen.