2 x noodweer in de Morvan, een zere teen, een prachtige wandeling met als afsluiting pannenkoeken, een dagje regen met een Mexicaans tintje en Anost

Zoals voorspelt, breekt er op maandagavond rond 23.00 uur een noodweer los: vooral een harde vlagerige wind doet de tenten en caravans op hun grondvesten schudden. De wind staat precies voor op onze tent. Als het maar niet op lijkt houden en er ook nog hagel bij komt vindt Conny het genoeg. Ze wil eruit! In onze regenjas rennen we naar het toiletgebouwtje. In onze haast glijdt JH uit en er zit een snee in zijn knie en hij heeft een pijnlijke teen, die al snel hartstikke blauw wordt.

Na een poosje is de bui voorbij en gaan we  terug naar de tent en ons bed in. Het blijft nog een tijdje onrustig buiten. De volgende dag is het natuurlijk het gesprek van de camping en Ton, de campingbaas geeft aan dat hij zoiets nog nooit heeft mee gemaakt. Dat hebben wij weer.

Het wordt vandaag (dinsdag) de warmste dag van de week, ze voorspellen 38 graden, het is ook al vroeg benauwd, dus even een dagje niks. Vooral de schaduw opzoeken en zitten blijven. We hebben ook geen trek en geen zin om te koken en eten een gemakkelijke maaltijd: brood, ei en kaas met een glaasje rosé.

Die avond is het alweer raak: donder, flitsen en wind. We liggen al in bed, maar als het te erg wordt gaan we naar de auto en voelen ons daar veilig genoeg om deze bui te overleven. Om half 2 is het weer voorbij en kunnen we eindelijk naar bed. De volgende ochtend is het heerlijk afgekoeld. Ondanks de blauwe teen van JH en de nog steeds niet herstelde enkel van Conny gaan we toch een wandeling doen ( we zijn tenslotte geen watjes…behalve als het onweert). We vertrekken naar Alligny-en-Morvan en het is werkelijk een prachtige wandeling met een venijnig steil klimmetje erin en onderweg twee regenbuitjes.

Aligny-en-Morvan

Je kan duidelijk merken dat het behoorlijk geregend heeft. Overal zijn stroompjes ontstaan en sommige afwaterende paden zijn moeilijk begaanbaar door de vele losgespoelde stenen.

Even de bramen checken

Tegen het eind van de wandeling wacht ons nog een kleine verrassing: een mooi plekje bij de rivier de Ternin met een oud romeins bruggetje.

En een natte broek om een mooie foto te maken

Terug op de camping bakt Conny de pannenkoeken met spek waar JH al de hele week trek in heeft. Lekker met coppa en ahoornsiroop.

Beslag voor de pannenkoeken kloppen

Donderdagochtend is het regenachtig en we zitten lekker in de tent met koffie, boeken, haakwerkjes en Netflix. In de middag wordt het droog en gaan we naar Autun voor de boodschappen en de auto lust ook wel weer een slokje. Josien ( de campingbaas) kookt vanavond Mexicaans en we schuiven gezellig aan bij een aantal andere campinggasten. Het wordt een hele gezellige avond. Als we naar bed gaan is het sinds tijden weer eens lekker koud en dus kruipen we in onze slaapzak.

Het is inmiddels vrijdag en heerlijk weer vandaag, zo rond de 21 graden. Na de koffie brengen we eerst een flesje wijn langs bij onze campingpubers. Eén van de jongens, Menno, is vandaag jarig en daar hoort een cadeautje bij vinden wij. Daarna vertrekken we naar Anost. We willen er een wandeling doen en je kunt er ook geld pinnen en dat is hard nodig. We parkeren bij de camping municipal, waar een leuk zwemmeertje bij is, goed om te onthouden voor als we hier nog eens komen.

De wandeling heet  `Notre-Dame de l’Aillant` en is ongeveer 6 km. Wederom een mooie afwisselende wandeling.

 

En ook hier heeft de regen van gisteren duidelijk sporen nagelaten.

Heeft dit bord zin op deze plek?

Kikkerbilletjes. Hmmmm.

Bij het Mariabeeld met kind en een mooi uitzicht eten we onze lunch op.

Als we terug komen ziet Conny heel veel lekkere bramen en we zoeken in de rugzak een plastic zakje om er een aantal mee te nemen. Heerlijk voor morgen in de yoghurt, aangezien onze blauwe bessen vanmorgen beschimmeld waren.

Na de wandeling pinnen we in Anost geld en gaan terug naar de camping voor een kopje thee en de blog.

Om zes uur vertrekken we naar Autun voor een bezoekje aan het favoriete pastarestautant van Jan Harko. We verheugen ons op dat lekkere hapje.

Nog een klein klimmetje…boven bij het hek is het ?

En na het eten een uitbuikrondje kathedraal

En daarna toch nog maar even hier aangebeld.

3 reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.