Op naar Breizh

Maandag 29 juli
Er is er een jarig!!! Vandaag is Johan jarig en we gaan om 8.30 uur even snel de tent versieren.

Na het ontbijt en de koffie (nog even zonder gebak) vertrekken we om 11.00 uur naar Bayeux waar we gezellig gaan lunchen om Johan zijn 62^steverjaardag te vieren. Lidie heeft een leuke crêperie gevonden bij de watermolen en we kunnen er inderdaad terecht. En het is maar goed dat we er op tijd zijn, want heel veel tafeltjes zijn gereserveerd voor de locals die daar blijkbaar ook graag komen eten. Het eten is verrassend smakelijk en we drinken natuurlijk een glaasje op het feestvarken. Als we een stemmig “Lang zal hij leven” aanheffen zingen de andere mensen op het terras vrolijk mee. En zeg nou zelf, wie wil er nou niet zo zijn verjaardag vieren.

Na het eten gaan we op zoek naar een stukje strand om te vliegeren, na even langs de kust te hebben gereden vinden we een mooi plekje, waar ook bijna niemand is. De wind is helaas wat aan de magere kant en ook wat wisselend, zodat het een uitdaging is om de vlieger in de lucht te houden. Johan heeft het al heel vaak gedaan en met zijn professionele exemplaar kan hij zo door voor “De vliegeraar” uit het gelijknamige boek.

Jan Harko is zo hard aan het oefenen dat uiteindelijk een van de vliegerstokjes breekt en het feest voorbij is. Met de vlieger van Johan lukt het hem uiteindelijk ook steeds beter.

Het is heerlijk op het strand en de dames hebben al 10.000 stappen in de benen omdat ze elke keer de vliegers moeten ophalen en weer oplaten. We bedenken dat we ook nog boodschappen moeten doen en vertrekken met tegenzin.

In de loop van de avond gaan we alvast wat inpakwerkzaamheden verrichten, want morgen vetrekken we naar Zuid-Bretagne, ongeveer zo’n 350 km rijden.

Dinsdag 30 juli
Om 7.30 uur gaat de wekker en we gaan snel aan de slag. Het inpakken verloopt voorspoedig en na het vereffenen van de rekening en een stevige handdruk van campingbaas Gustave en zijn vrouw vertrekken we om 10.00 uur vanuit Noron. De reis begint al goed, direct bij de eerste de beste kruising vanaf de camping staat een bordje “route barrée” en dat betekent dus een nieuwe route opzoeken. Snel de wegenkaart van Frankrijk erbij en toen konden we weer door.

We hadden bedacht om onderweg, rond 12.00 uur, te gaan eten in een stadje, dan hadden we dat maar alvast gedaan. En dat kwam helemaal goed. Jan Harko had een zogenaamd village d’étape gevonden en daar kun je meestal wel wat vinden. Nadat we de auto geparkeerd hadden ( tussen een stel kermisklanten die de hele parkeerplaats in beslag aan het nemen waren) zijn we het dorpje ingelopen en zagen we wel iets wat interessant kon zijn. Helaas konden we er niet naar binnen want de brandweer en de politie stonden er voor de deur omdat er blijkbaar iemand niet goed was geworden.

Helaas voor Conny mochten we geen ongelukken kijken, dus doorlopen geblazen. Na een tijdje was het restaurant weer open en hebben we een heerlijk Frans maaltje gehad.

Snel terug naar de parkeerplaats voor het vervolg van de reis. Daar stond een aantal mannen van de kermis ons al op te wachten omdat onze auto blijkbaar op de plek stond van een attractie. Altijd leuk als op je gewacht wordt toch?

Rond 16.15 uur kwamen we, na een hele winderige reis, aan in Landaul op camping “Le pied a terre”. Een vrolijke rocker met zwart, lang haar, op blote voeten en met een enorme drankkegel heet ons van harte welkom. Johan heeft meteen een klik met de man, want er hangen allemaal foto’s van hardrockbands bij de receptie. De campingeigenaar laat ons kort een plattegrond zien en verder mogen we het zelf uitzoeken. We kiezen een plak helemaal aan het eind van de camping met een mooi uitzicht en een weiland met paarden.


Het is nogal ver van het toiletgebouw en dus een hele tippel. Mocht je in de verte aandrang voelen voor iets, is het verstandig om alvast te gaan lopen.

Na een poosje staan onze tenten weer keurig en gaan we genieten van een lekker glaasje wijn met kaas en brood. Nog even douchen en naar bed. Het is hier lekker rustig.

Woensdag 31 juli
We hebben goed geslapen, ook al rollen we behoorlijk naar opzij. We gaan ons bestelde brood ophalen en beginnen de dag rustig met een boek, want het is een druilerige dag. In de middag doen we boodschappen voor 3 dagen. Daarna koken we pasta met ansjovis en tonijn. Dit gerecht was een uitdaging voor onze vrienden, aangezien Lidie een slechte ervaring heeft met ansjovis. Het valt uiteindelijk in goede aarde en de pan gaat helemaal leeg. Weer iemand van zijn trauma afgeholpen. Ondertussen maken we een eier- en tonijnsalade voor morgen, want dan gaan we een eiland rondwandelen en hebben we een goede lunch nodig. Weer eens wat anders dan stokbrood met kaas en worst.

Na de afwas koffie en de behandeling van de vinger van Johan door zuster Conny. Hij heeft zich gister gesneden aan zijn scheermes. Het is inmiddels bijna donker en dus tijd voor de blog.