Met de stoomtrein van Anduze naar St. Jean du Gard en vice versa

Om half 8 gaat de wekker en na het ontbijt stappen we in de auto voor de 70 km naar Anduze. Van daar gaat er een stoomtrein naar St. Jean du Gard en weer terug. Onderweg maken we even een fotopauze en spreekt Johan de menigte toe.

Net op tijd stappen we in een overvolle trein (het lijkt de NS wel). We kunnen niet meer zitten, maar als je staat kun je veel meer zien en foto’s maken. Het is een mooie rit en na 3 kwartier stappen we uit op het perron van St. Jean du Gard. Wat een shock. Een grote toeristische markt. Snel lopen we erlangs en gaan op zoek naar een restaurantje voor de lunch. We vinden een creperie die ook nog staat aangegeven in de Routard. Boven is een lekker terrasje en het eten is uitstekend. We nemen geen dessert, want we willen met de trein van 14.00 uur weer terug. Snel rekenen we af en snellen naar het station. Daar is het nog veel voller dan op de heenweg. We lijken wel koeien in een wagon naar het slachthuis! Er zijn ook nog een aantal gillende de dreinende koters aan boord dus dat doet de feeststemming verhogen en de hitte idem dito. Gelukkig is de wind verkoelend als de trein eenmaal rijdt. Het laatste stukje (en dat was ook op de heenreis) moeten we door een tunnel. Dat is echt erg!!! De rook van de trein blijft in de tunnel hangen en het lijkt wel of je stikt. Dit moet leuk wezen en je moet er ook nog dik voor betalen. Omdat iedereen erg zweet komen we als  zwarte pieten uit de trein. Zelf s onze kleding heeft een zwarte waas. In Anduze drinken we koffie op een terras met verneveling; om de paar seconden komt er een pufje water uit een buisje boven je hoofd. Erg lekker, alleen het meeste waait weg.

Het tweede deel van de dag gaan we op zoek naar de Moulin à huile; we bekijken een filmpje (helaas geen echte demonstratie) over het maken van olijfolie. Daarna kopen we verschillende flessen en gaan weer richting Bédouès. Onderweg komen we door een pittoresk dorpje, daar drinken we een verkoelend drankje en rijden het laatste stuk. Snel het roet eraf wassen en aan de wijn met stokbrood en lekkere kaasjes (dit keer valt het niet in het gras).

We lezen nog even en de mannen praten nog wat met de buurman. Vroeg kruipen we in de tent( we lijken wel een stel bejaarden af en toe). Morgen gaan we de grote tent afbreken en slapen we in de Quéchua-tent voordtat we vertrekken naar de Dordogne.