Druk, druk, druk

Zoals iedereen wel begrepen zal hebben is het de afgelopen 36 uur druk, druk, druk geweest. Het is nu bijna half 2 in de nacht en ik wil toch niet nalaten om even snel nog een update van de belevenissen te geven.

Allereerst het hotel. Kopenhagen had drie hotels geselecteerd met een speciale boekingsregeling. Eén leek veel op een cruiseschip met kleine hutjes zonder ramen. Het tweede was een wat oubollig standaardhotel aan een drukke straat. Het derde hotel was weer eens zo’n befaamd scandinavisch design hotel met apart ingerichte kamers (betekent vaak klein, efficiënt en met leuke details als grappige stoeltjes en lampjes en vaak een goede bar waar je ook een hapje kunt eten). Vanwege het geringe prijsverschil (10 euro) heb ik gekozen voor het laatste hotel. Hoewel ik er niet veel ben geweest is het een prettige plek om een paar nachtjes te slapen. Kijk zelf maar.

Omdat ik woensdagavond te laat was voor de officiële receptie had ik me dus niet kunnen registreren voor de bijeenkomst (het Eurocities Environment Forum). Dat moest vanochtend dus nog gebeuren. Daarom extra vroeg naar de lokatie: om de hoek, 5 minuten lopen in het nationaal museum Denemarken. Leuke lokatie in een mooi gebouw (zoals zo vaak ook nu weer bijzonder omdat je op dit soort plekken normaal gesproken niet zo snel komt als toerist). Ik liep nog steeds behoorlijk te snotteren en hoesten van de verkoudheid die ik in Stockholm heb opgelopen. Maar daar gaat het nu niet over.

Het was een lange maar zeer afwisselende dag. Verkiezing van een nieuwe voorzitter en vice-voorzitter, updates van lobby-activiteiten die het kantoor in Brussel voor de steden doet bij de Europese Commissie, een voorstel van Ronan Dantec (Nantes) voor Europese financiering van klimaatbeleid op stedelijk niveau, de inzet voor de klimaatconferentie in Cancún later dit jaar (nee, daar ga ik niet naar toe) en een ex-snelle jongen uit de bankwereld die helder en met humor een aantal lessen van de kredietcrisis presenteert en deze praktisch weet te vertalen naar de praktijk voor stedelijke investeringen (in veel steden liggen de investeringen laag zo niet stil). En als klap op de vuurpijl hoeven we niet de hele dag binnen te zitten maar maken we de tweede helft van de middag een uitgebreide boottocht naar het noordelijk en zuidelijk havengebied van Kopenhagen. Deze twee plekken zijn/worden geheel herontwikkeld. Een gigantische opgave die nog heel wat jaren in beslag gaat nemen en waarbij men probeert om hoogwaardige leefmilieu’s in een combinatie van wonen en werken te realiseren. En dat lijkt behoorlijk goed te lukken. Bijzonder ook om te zien hoe veel er in Kopenhagen gefietst wordt. En ze fietsen hier hard, veel harder dan in Nederland. Daarnaast gebeurt er veel met de boot. In de havengebieden zie je betrekkelijk weinig auto’s.

Na snel even te hebben opgefrist in het hotel is het tijd voor het traditionele officiële diner. Dit keer met een zeer bijzonder tintje. Allereerst omdat Eva Baños van het Eurocitieskantoor in Brussel na 7 jaar afscheid neemt. Zij is de spil waar veel van het forum en de werkgroepen om draait. Ze wordt nu directeur van een soort Europees verband van waterschappen. Ook Nic Frederiks van Amsterdam verdwijnt na 14 jaar uit het gezelschap. Hij gaat met pensioen. En vanochtend hebben we een nieuwe voorzitter en vice-voorzitter gekozen (Malmö en Genua). Dat betekent dat we ook afscheid nemen van de huidige voorzitter Wenen (Malmö was al vice-voorzitter dus die gaan nu gewoon door als voorzitter). Dat betekent dat je afscheid neemt van een wethouder of loco-burgemeester (political chair) en van een ambtenaar (technical chair; doet het meeste werk). In dit geval Jürgen Wutzlhofer en Jan Dictus (een Nederlander die jaren geleden in Wenen verzeild is geraakt en die ik al een paar jaartjes ken van de tijd dat ik nog maar beperkt het Europawerk deed).  Een ware aderlating al die kennis en ervaring die met Eva, Jan en Nic wegvloeien.

En zoals te doen gebruikelijk bij Eurocities moeten ook nog eens de nieuwe voorzitter en vice-voorzitter worden ontgroend. Dat gebeurde in de vorm van een ‘battle’ tussen noord en zuid in de vorm van Italiaanse liederen (uit te voeren door de Zweden) en liedjes van Abba (uit te voeren door de Italianen). Kortom, een hoop platte humor maar wel heel gezellig.

Na het diner en alle feestelijkheden zijn had Eva zin om ergens te gaan dansen. Dus zijn we verzeild geraakt in een vage salsaclub die volgens een collega van Kopenhagen bekend staat als een echte ‘vleesmarkt’. Dus iedereen (behalve Eva) zat daar maar wat onwennig. Maar Eva was de baas dus ff volhouden. Hiervan trouwens geen foto’s. Je weet nooit waar die belanden.

Morgen de tweede dag. We zijn vroeg klaar (althans ik, want ik heb me niet voor de excursies opgegeven; ik wil liever nog iets van de stad zien). Daarna nog een diner en dan met z’n allen de jaarlijkse cultuurnacht in. Die duurt tot 5 uur, maar ik denk niet dat ik dat ga redden. Maar daarover morgen (of zaterdag) meer.

O ja. Voordat ik het vergeet Sanne: Annemartine is er ook hoor.